(een hike is een tocht die je moet lopen naar een ander scoutinggebouw, daar blijf je dan de hele nacht slapen)

Het was een erg zonnige dag.

Er waren 4 groepjes, ze vertrokken allemaal op verschillende tijden. We hadden een soort boekje mee waarin de route stond beschreven met tekens, die hadden de kinderen die daar nog niks van wisten die week daarvoor geleerd. Soms kwamen groepjes elkaar tegen, maar lieten ze elkaar weer voor. Elk groepje ging in de Bogaard iets te eten en te drinken halen. Als je klaar was met eten en drinken ging je naar de bus. Daarna moest je in de bus weer een map openen, daarin stond iets in kaboutertaal geschreven. Die moest je ontcijferen, in de brief stond in welke bus je daarna moest stappen en of je het leuk vond, maar de tocht was nog niet afgelopen. Er zat ook een kaart bij. De meeste groepjes gingen naar het scouting huis via de Geestweg. Als je eindelijk aankwam mocht je even uitrusten. Die avond als we er allemaal waren moesten we meteen aan tafel zitten. Eerst kregen we soep op tafel, tomaten en kippensoep. Sommige kinderen vonden ze allebei niet lekker, en aten dus niks. Gelukkig was er daarna ook nog macaroni op tafel gekomen. Het was jammie! Toen we allemaal ons buikje rond gegeten hadden gingen we de spullen uit de aanhangwagen pakken. Daarna gingen we de matrassen klaarleggen en ons bed opmaken. We mochten daar iets voor onszelf doen, sommige kinderen deden tikkertje en andere kinderen waren aan het lezen of aan het tekenen. Iedereen was leuk bezig, toen de leiding kwam en zei dat we onze pyjama aan mochten doen. Toen iedereen dat had gedaan gingen we terug naar de zaal waar we gegeten hadden, daar deden we het Weerwolven spel. Het was erg leuk. Twee kinderen wilden iets te drinken en gingen met een leiding mee naar het keukentje, opeens kwam één van die twee kinderen terug gerent en zei tegen een leiding dat er allemaal schriftjes op de gang lagen. Iedereen mocht een schriftje pakken en samen gingen we ze lezen. (het bleek een dagboek te zijn).  Het ging over een meisje Simone die op 5 april 10 was geworden (precies op de dag van de hike!), maar er stond ook iets vreemds in… er stonden 2 data uit de toekomst in. 14 en 24 juli, 24 juli was 2 dagen voor kamp! Op 24 juli stond wel iets raars geschreven, ze had weken gewacht op een moment dat toen was aangebroken. Maar dat iets of iemand had haar gezien, en toen was ze bang dat snapten wij niet want ze had hier al weken op gewacht. Op de laatste bladzijde van het dagboek stond ‘ ik ga r…….’ achter de r stond een riffel iedereen wist zeker dat ze haar pen en dagboek had laten vallen en dat er moest staan ‘ik ga rennen’. De dappere kinderen gingen op voorstel van Vicky een rondje rond de blokhut lopen met leiding, de kinderen die bang waren bleven binnen. De kinderen binnen hoorde een gil en iedereen terug rennen. ‘er stond iemand rond om de hoek!’ riep iemand, een ander iemand riep weer ‘ja hij had een kapuchon op’ een ander iemand riep weer ‘zijn gezicht was ook amper zichtbaar’. Er werd op het raam geklopt en iedereen schrok. We gingen er over praten. Weer gingen sommige kinderen naar buiten, maar niet voor lang weer werd er gegild. Die avond was het genoeg geweest, we gingen naar bed en sommige kinderen gingen nog even kletsen.  het was erg gezellig! De volgende ochtend werden de kinderen die bang waren gerust gesteld door de leiding. Het ontbijt was erg lekker. Maar toen was het weer voorbij, de ouders die de kinderen terug zouden rijden naar het scoutinghuis waren gearriveerd. Iedereen praatte het nog na van die avond daarvoor. De spullen werden opgeruimd en terug in de aanhanger gebracht. Aangekomen bij de Knoop nam iedereen afscheid van elkaar. Iedereen wist zeker dat dit het begin van kamp was. Dus als je er meer over wilt weten, ga dan mee op kamp!

 

Verslag geschreven door:

 

Amélie Nijman

Menig: het was erg gezellig, en ik weet zeker dat ik mee ga op kamp!